Onbesuisd en roekeloos?
De herfst lijkt onbesuisd. Wind, regen, vallende bladeren — alles lijkt in beweging. Maar is wat onstuimig oogt ook roekeloos? Wie vertraagt en afstand neemt, ziet meer dan de storm alleen. Een mijmering over stilte, wanorde en de ordening van de herfst.
Tussen vertraging en verwondering | Stiltewandeling
Een stiltewandeling in Leuven hoeft je niet uit de stad te halen. Integendeel: tijdens Stad in vertraging wandelden we van het Groot Begijnhof naar het Arenbergpark en de Dwaaltuin, tussen stad en groen, geluid en stilte, vertraging en verwondering. Niet om iets nieuws te vinden, maar om opnieuw te leren zien wat er al is.
Zomerzin begint al bij de voorbereiding
Een #andereschoenen-wandeldag begint al lang vóór de deelnemers arriveren: het thema laten rijpen, passende teksten bijeen zoeken, gedichtenboekjes samenstellen en natuurlijk ook het traject uitstippelen. Joost en ik verkenden het parcours van Zomerzin en verwonderden ons opnieuw over de schoonheid, de verhalen en de verrassingen die zo vlak bij huis te vinden zijn.
Zomerzin met een vleugje eigenzin
In deze blog schrijft Joost Tresignie over eigenzin als bron van levensvreugde, richting en innerlijke trouw. Over de moed om geduldig je eigen spoor te volgen, met verwondering de wereld tegemoet te treden en gehoor te blijven geven aan wat diep vanbinnen spreekt. Deze eigenzin van Hermann Hesse vormt ook de inspiratie voor de #andereschoenen-wandelworkshop Zomerzin.
Levend archief in één zaadkorrel
Op de Dag van de Insecten in Leuven bleef een vraag van Harald Welzer nazinderen: horen insecten bij onze samenleving? Ze legt de groeiende afstand bloot tussen cultuur en natuur. Een zaadkorrel brengt beide weer samen, in één klein levend archief. In de #andereschoenen wandeling Ontkiemen (6 juni), met bioboer Egon Struys, staan we stil bij wat in wording is.
Licht en LENTELUST 2026
Dit jaar waren we voor Lentelust te gast bij het kleinschalige, warme Waaranders in de voormalige boswachterswoning aan de rand van het Meerdaalwoud in Bierbeek. Van daaruit trokken we het bos in voor een #andereschoenen-wandeling rond het thema ‘licht’. Onderweg wisselden poëzie, verhalen en boskennis elkaar af, met ruimte voor stilte en ontmoeting, en een creatief schetsmoment aan de Warandevijver. We sloten de dag af met een eenvoudige, liefdevol bereide maaltijd in verbinding en dankbaarheid.
De regelmaat van mijn voetstappen
Waar herinnering woont Prarayer is een wel echt kleine hameau, een kleine gemeenschap op het einde van de vallei en op redelijke hoogte (ruim 1900 m). Wie er woont brengt de winter door in het lager gelegen Bionaz of eerder nog in Valpelline. De weduwe – steeds in het zwart gekleed – baatte het enige hotel uit en is al lange tijd geleden overleden. Nu staat het hotel al langere tijd verlaten en roept alleen…
Winter – een oefentuin in metamorfose
Over winteren, innerlijk beraad en een nieuw begin Vertragen om te kunnen leven Januari vraagt om te vertragen en te verstillen, om nog wat langer te vertoeven in die dubbelzinnigheid van trachten en reeds-zijn. De winter nodigt uit tot rust en afzondering. In de wereld waarin we vandaag leven klinkt de roep van winteren. Het zijn woelige tijden. Gevoelens laaien op, gedachten botsen, overtuigingen schreeuwen om aandacht. De storm die om ons heen woedt, woelt…
Een kijk op Ochtendzin 2026
We zijn weer zover, we zijn weer vroeg uit de veren, het is weer guur weer en koud en dus wordt het weer even het weer trotseren. Het vriest -3°C en het heeft gesneeuwd. Maar we zijn er dus, aan de Pallox in Hoegaarden, en alweer worden we op vele vlakken beloond. De schoonheid van de natuur met het witte tapijt, de volle maan en de zon die opkomt. De schoonheid van poëzie met Elly…
Terugblik op AVONDZIN – een stille maanwandeling
Bijeenkomst in de kapel Onder een windstille, open hemel en bij het licht van de volle supermaan stapten we op 5 november de nacht in. Langzaam, aandachtig en ontvankelijk begon een klein gezelschap – warm en veilig – aan zijn stiltepad. Bij valavond verzamelden we in de charmante kapel Notre-Dame du Rond-Chêne, tussen de velden van het Waals-Brabantse Beauvechain.Na een verbindende, reflectieve uitwisseling over wat ons die avond daarheen bracht, wat we hoopten te ervaren…