Stilte brengt je dichter bij jezelf
Bert Cornelis over de kracht van stilte in een hectische wereld Sitarist Bert Cornelis volgde jaren geleden een tiendaagse vipassana-retraite. Tien dagen in afzondering, samen in grote groep. Volledig unplugged. Alleen mediteren, afgewisseld met korte wandelingen. Onlangs sprak ik met hem over zijn geleefde ervaring met stilte.‘Het was letterlijk volledige stilte’, vertelt hij, ‘geen geluid, geen contact, niet spreken, zelfs niet kijken naar elkaar – enkel de weg naar je innerlijke rust’. Een unieke beleving…
De regelmaat van mijn voetstappen
Waar herinnering woont Prarayer is een wel echt kleine hameau, een kleine gemeenschap op het einde van de vallei en op redelijke hoogte (ruim 1900 m). Wie er woont brengt de winter door in het lager gelegen Bionaz of eerder nog in Valpelline. De weduwe – steeds in het zwart gekleed – baatte het enige hotel uit en is al lange tijd geleden overleden. Nu staat het hotel al langere tijd verlaten en roept alleen…
Wie subtiel luistert, is verbonden
Vanzelfsprekendheid en verwondering Vanzelfsprekendheid is comfortabel. Verwondering verlegt stenen. Elk jaar op 21 maart keert de lente terug. En toch blijft ze me verrassen. Wanneer ik werkelijk stilsta -weg van het dagelijkse lawaai- is het alsof ik haar opnieuw voor het eerst zie. Het ontwaken van de lente Stilte vinden om de schoonheid van het moment te ervaren is niet gemakkelijk in een wereld die voortdurend versnelt en vol ruis zit.Pas als we de drukte…
Winter – een oefentuin in metamorfose
Over winteren, innerlijk beraad en een nieuw begin Vertragen om te kunnen leven Januari vraagt om te vertragen en te verstillen, om nog wat langer te vertoeven in die dubbelzinnigheid van trachten en reeds-zijn. De winter nodigt uit tot rust en afzondering. In de wereld waarin we vandaag leven klinkt de roep van winteren. Het zijn woelige tijden. Gevoelens laaien op, gedachten botsen, overtuigingen schreeuwen om aandacht. De storm die om ons heen woedt, woelt…
Een kijk op Ochtendzin 2026
We zijn weer zover, we zijn weer vroeg uit de veren, het is weer guur weer en koud en dus wordt het weer even het weer trotseren. Het vriest -3°C en het heeft gesneeuwd. Maar we zijn er dus, aan de Pallox in Hoegaarden, en alweer worden we op vele vlakken beloond. De schoonheid van de natuur met het witte tapijt, de volle maan en de zon die opkomt. De schoonheid van poëzie met Elly…
Wat ik je wens aan het begin van 2026
Met bedding en richting het nieuwe jaar in Voor het nieuwe jaar wens ik je standvastigheid zonder verstarring toe, aarden zonder zwaarte, grond onder de voeten. Voor het nieuwe jaar wens ik je de adem toe om te herinneren zonder verlamming, sporen van schoonheid die zich nestelen in jou, indrukken die blijven en troost en perspectief bieden. In het nieuwe jaar nodig ik je uit om moedig ruimte te maken voor zinrijke tijd. Ik nodig…
Terugblik op AVONDZIN – een stille maanwandeling
Bijeenkomst in de kapel Onder een windstille, open hemel en bij het licht van de volle supermaan stapten we op 5 november de nacht in. Langzaam, aandachtig en ontvankelijk begon een klein gezelschap – warm en veilig – aan zijn stiltepad. Bij valavond verzamelden we in de charmante kapel Notre-Dame du Rond-Chêne, tussen de velden van het Waals-Brabantse Beauvechain.Na een verbindende, reflectieve uitwisseling over wat ons die avond daarheen bracht, wat we hoopten te ervaren…
Naar binnen keren verdiept ons samenzijn
Leeg Als je met iedereen bent,behalve met mij,ben je met niemand.Als je met niemand bent,behalve met mij,ben je met iedereen.Wees iedereen,in plaats van dat je druk bent met iedereen.Als je zoveel wordt,ben je niets.Ben je leeg.— anoniem toegeschreven aan Rumi Waar stilte begint Dit vers spreekt een waarheid uit die ik dagelijks herken. Het raakt aan de kern van mijn praktijk, omdat het in alle eenvoud verwoordt welke weg ik samen met mijn cliënten ga:van…
HERFSTTIJD – wandelen door levende tijd
Een andere tijd Op zondag 26 oktober – de Dag van de stilte – leefden we voor even in een andere tijd: een tijd die trager leek te lopen. Voor even voelde het alsof deze dag wat rek had, alsof de tijd zelf ons uitnodigde om gas terug te nemen. Dus legden we onze dagelijkse bezigheden naast ons neer. HERFSTTIJD mocht ons meenemen op een tocht door het Mollendaalbos, voor een reis op het ritme…
Joie de vivre – een houdgreep van de herfst
Over vallen, vasthouden en verwonderd blijven kijken Ik geraak niet weg van Erich Kästner. Het proberen heeft geen zin. Dat komt ervan wanneer Duitsminnende vriend(inn)en van de poëzie je wereldje binnendringen. Ik die dacht dat de Duitse literatuur begint en eindigt met Hermann Hesse. Vergis u niet, lezer, ik denk dat nog steeds, maar ik geraak niet weg van Kästner, van “Die 13 Monate”, van “Der Gang fur die Hunde” en van “Doktor Erich Kästners…