
Manchmal, wenn ein Vogel ruft
Oder ein Wind geht in den Zweigen
Oder ein Hund bellt im fernsten Gehöft,
Dann muss ich lange lauschen und schweigen.
- Manchmal, Hermann Hesse, 1904
“Omdat er minder dingen zijn die ons nog verrassen, niet omdat de dagen korter worden. Daarom lijkt de tijd sneller te gaan naarmate wij ouder worden.” Het is Joost Joossen, de fotograaf, die dit verwoordt. Fotografen zijn als dichters: kijken, aandachtig kijken en blijven kijken en wat ik zie vat ik in woorden en schrijf ik neer of op. Woorden zijn mijn beelden.
Wie leert om zo te kijken – wie de moeite doet om een vertrouwde plek te zien alsof ie er voor het eerst staat, een vakantieplek zeg maar – rekt de tijd; het is kijken als een kind, als een hond, een beuk. Met verwondering. Het is wat Hermann Hesse mij vertelt: “Mit dem Erstaunen fängt es an.“ Verwondering is geen luxe of een eigenschap waarmee je geboren wordt. Het is een oefening waarin je als kind bedreven bent en die je als volwassene terugvindt wanneer je goed kijkt. Dan zie je een wereld die kleur heeft, die beweegt, die tintelt.

we nemen je mee
Daarom nemen wij je mee overheen het plateau van Opvelp, de Biscop, de Culot. Waar waterloopjes het landschap vormen, de boer diepe voren ploegt, de kiekendief jaagt en de abeel zich staande tracht te houden.
“Elke steen, elk grassprietje, elke bloem, elke struik, elk dier groeit, leeft, handelt en voelt uitsluitend volgens zijn eigen inherente doel (zijn eigen zin), en het is op basis hiervan dat de wereld goed, rijk en mooi is. Dat er bloemen en vruchten zijn, dat er eiken en berken zijn, dat er paarden en kippen zijn, tin en ijzer, goud en steenkool – dit alles komt uitsluitend voort uit het feit dat elk kleinste ding in het universum zijn eigen doel, zijn eigen wet in zich draagt en deze wet met volkomen zekerheid en onwankelbare overtuiging volgt.”
Vind opnieuw de eigen zin in jezelf. Dan en daar kom je thuis bij jezelf en daarvan word je blij. Dat is wat Hermann Hesse meegeeft in zijn werken, boeken, aquarellen en brieven:
“Gegen die Infamitäten des Lebens sind die besten Waffen: Tapferkeit, Eigensinn und Geduld. Die Tapferkeit stärkt, der Eigensinn macht Spaß und die Geduld gibt Ruhe.”
eigensinn macht spaß
Het is in 1986 dat Frau Ursel Irion, zij woont in Tüttlingen in het wondermooie Baden Württemberg, haast aan de Bodensee, mij het boekje “Eigensinn macht Spaß” cadeau deed. “Omdat het bij jou past,” zei zij. Wist ik veel wat Eigensinn zou kunnen zijn, maar het paste bij me, zei zij. En ik hield toen al van Hermann Hesse. En de cover zag ik helemaal zitten. Later is het gaan dagen en werd het klaar. Ontmoetingen met kunstenaars, rondzwerven in het Meerdaalwoud of over het Hagelands plateau, gedichten en tentoonstellingen: het maakte dat de mens rust vindt, tevreden met zichzelf wordt, dat de tijd vertraagt omdat de verwondering blijft. Eigensinn geeft plezier; het is de enige plek waar je niet hoeft te doen alsof. Het is vrijheid om je eigen toon te bewaren, je eigen ritme, je eigen waarheid. Eigensinn is bron van levenslust, het gevoel dat je niet door de wereld wordt opgeslokt. Moed is voor Hesse geen heroïsche daad, maar een innerlijke krachtbron, zo van: “Ik ga toch verder.” Het versterkt: “Ik kan het aan, zelfs als het moeilijk dreigt te worden.” Geduld is bij Hesse geen passiviteit, maar een vorm van wijsheid.
Het is het besef dat sommige dingen alleen rijpen in hun eigen tijd. Dat je niet alles kunt oplossen door iets te willen forceren. Geduld geeft rust omdat het je bevrijdt van de illusie dat je alles moet beheersen.
anders gezegd
Moed houdt je staande, eigenzin houdt je heel en geduld houdt je rustig.
Wellicht wat zwaar of lastig wat hierboven geschreven staat. Juist daarom nemen wij je mee om opnieuw verwonderd te kijken naar het gewone. Want het gewone is niet saai, het is onuitputtelijk.

waar zomerzin en eigenzin elkaar ontmoeten
Soms helpt een #andereschoenen-wandeling om opnieuw te verbinden met jouw eigen kompas. Tijdens Zomerzin trekken we samen door het glooiende landschap van Opvelp, vergezeld door verhalen, poëzie, stilte en gesprek. Een dag om te vertragen, te verdiepen en trouw te blijven aan jezelf.
Ontdek hier alle informatie over deze bijzondere #andereschoenen-wandeldag en reserveer alvast je plekje:


