De regelmaat van mijn voetstappen
Waar herinnering woont Prarayer is een wel echt kleine hameau, een kleine gemeenschap op het einde van de vallei en op redelijke hoogte (ruim 1900 m). Wie er woont brengt de winter door in het lager gelegen Bionaz of eerder nog in Valpelline. De weduwe – steeds in het zwart gekleed – baatte het enige hotel uit en is al lange tijd geleden overleden. Nu staat het hotel al langere tijd verlaten en roept alleen…
Wie subtiel luistert, is verbonden
Vanzelfsprekendheid en verwondering Vanzelfsprekendheid is comfortabel. Verwondering verlegt stenen. Elk jaar op 21 maart keert de lente terug. En toch blijft ze me verrassen. Wanneer ik werkelijk stilsta -weg van het dagelijkse lawaai- is het alsof ik haar opnieuw voor het eerst zie. Het ontwaken van de lente Stilte vinden om de schoonheid van het moment te ervaren is niet gemakkelijk in een wereld die voortdurend versnelt en vol ruis zit.Pas als we de drukte…
Winter – een oefentuin in metamorfose
Over winteren, innerlijk beraad en een nieuw begin Vertragen om te kunnen leven Januari vraagt om te vertragen en te verstillen, om nog wat langer te vertoeven in die dubbelzinnigheid van trachten en reeds-zijn. De winter nodigt uit tot rust en afzondering. In de wereld waarin we vandaag leven klinkt de roep van winteren. Het zijn woelige tijden. Gevoelens laaien op, gedachten botsen, overtuigingen schreeuwen om aandacht. De storm die om ons heen woedt, woelt…
Naar binnen keren verdiept ons samenzijn
Leeg Als je met iedereen bent,behalve met mij,ben je met niemand.Als je met niemand bent,behalve met mij,ben je met iedereen.Wees iedereen,in plaats van dat je druk bent met iedereen.Als je zoveel wordt,ben je niets.Ben je leeg.— anoniem toegeschreven aan Rumi Waar stilte begint Dit vers spreekt een waarheid uit die ik dagelijks herken. Het raakt aan de kern van mijn praktijk, omdat het in alle eenvoud verwoordt welke weg ik samen met mijn cliënten ga:van…
Joie de vivre – een houdgreep van de herfst
Over vallen, vasthouden en verwonderd blijven kijken Ik geraak niet weg van Erich Kästner. Het proberen heeft geen zin. Dat komt ervan wanneer Duitsminnende vriend(inn)en van de poëzie je wereldje binnendringen. Ik die dacht dat de Duitse literatuur begint en eindigt met Hermann Hesse. Vergis u niet, lezer, ik denk dat nog steeds, maar ik geraak niet weg van Kästner, van “Die 13 Monate”, van “Der Gang fur die Hunde” en van “Doktor Erich Kästners…
Herfst – tussen eindigheid en eindeloosheid
Wenn ich mir was wünschen dürfteKäm ich in VerlegenheitWas ich mir denn wünschen sollteEine schlimme oder gute ZeitWenn ich mir was wünschen dürfteMöcht ich etwas glücklich seinDenn wenn ich gar zu glücklich wärHätt ich Heimweh nach dem Traurigsein — Friedrich Hollaender / Marlene Dietrich Waar melancholie en levenslust elkaar ontmoeten Verlangen naar een beetje geluk, zonder het verdriet te loochenen. Die dubbele teneur uit de soundtrack van Der Mann, der seine Mörder sucht vangt precies…
We nemen je mee – met ZOMERZIN
Nun hebt das Jahr die Sense hochund mäht die Sommertage wie ein BauerWer sät, muss mäen.Nichts bleibt, mein Herz. Und alles ist von Dauer. – uit Der August van Erich Kästner Toen hij op het tuinmuurtje zat en als jongeling uitkeek over de stroom en de stad: Dresden zal duren; niets blijft, maar het water, de stroom, de stad… zal duren.Zijn daar de verzen voor Die dreizehn Monate gevonden? Wellicht: op een muurtje zitten en…
Stilte als daad: over zwijgen en luisteren
Waar stilte begint Stilte als daad is niet de afwezigheid van geluid. Zij is een veld waarin iets kan ontstaan. Geen terugtrekken uit de werkelijkheid, maar een vorm van volledige aanwezigheid. Actieve stilte is aandachtig aanwezig zijn – bij wat ons omringt én bij wat in ons leeft. Maurice Maeterlinck, symbolist en meester van het onuitgesprokene, schreef in 1896: We zijn zeer zuinig op ons stilzwijgen: zelfs de onvoorzichtigsten onder ons zullen niet gaan zwijgen…
Wandelen: het landschap lezen als een boek
Wandelen: het landschap lezen, bladzijde per bladzijde Wandelen: het landschap lezen. Stappen is een manier om je omgeving niet zomaar te doorkruisen, maar om haar echt te begrijpen. Een landschap ontvouwt zich namelijk pas volledig wanneer je het lang genoeg én met aandacht bewandelt. Vergelijk het met een goed boek, dat zich niet ineens, maar bladzijde per bladzijde ontvouwt en zijn verhaal slechts mondjesmaat prijsgeeft. Wandelen en lezen Wandelen en lezen zijn twee werelden die…
Wat betekent verbinding voor jou?
Onlangs stelde iemand mij deze vraag. ‘Verbinding’, ‘verbinden’…, je hoort dat dikwijls, maar wat precies bedoelt men hiermee? Verbinding als samenhang Je hebt stress en daardoor voel je je ongelukkig, je voelt je een eenzaat onder andere eenzaten of je leven is vervlakt tot een kleurloze sleur die niet meer boeit. De leegte, die je daarbij voelt, krijg je niet opgevuld, ook al heb je alles, wat je maar wilt, binnen handbereik. Herkenbaar? Al deze…