Handen vuil, ogen open
Donderdag 4 juni mocht ik als gastdocent een workshop begeleiden voor Toekomstatelier Leuven tijdens een atelierdag rond natuur & dier voor basisschool Mater Dei, op een prachtige locatie: Abdij van Park in Heverlee.
Mijn workshop ging over de wondere wereld van zaden.
De kernboodschap? Elk zaadje, hoe klein ook, draagt een wachtende plant in zich. Een mini-overlevingscapsule. Een slapende tijdscapsule vol toekomst.
op speurtocht tussen de bermen
We trokken eerst de bermen rond de abdijboerderij in, op zoek naar zaden: rijp of nog in wording. Hoe zien ze eruit? Hoe reizen ze naar een nieuwe plek? Met de wind, via dieren, door mensen, soms zelfs door letterlijk weg te springen. Welke zaadjes zijn het slimst ontworpen?
handen uit de mouwen
Daarna volgde het hoogtepunt van de workshop: zelf zaadbommetjes maken.
Maar eerst een kleine quiz. Wat hebben zaadjes nodig om wakker te worden en te kiemen? Juist, water, warmte, zon en aarde.
Toen gingen de handen uit de mouwen. We mengden grond uit de moestuin van een vriend met zaadjes die we onderweg hadden gevonden en met wilde bloemenzaden die ik vorige zomer verzamelde tijdens mijn wandelingen. Een beetje water erbij, kneden, rollen en draaien tot echte zaadbommetjes.
De bommetjes gingen mee naar school in eierdozen om daar te drogen.
En voor wie het echt niet kon laten: de voorbeeldbommetjes die ik thuis al had gemaakt en die droog genoeg waren, mochten meteen getest worden.
Wat mij vooral geraakt heeft, was de nieuwsgierigheid en leergierigheid van de kinderen. Ook mooi om te zien hoe sommigen eerst aarzelden om hun handen vuil te maken, maar na een klein duwtje toch vol enthousiasme meededen.
wat bleef hangen?
Bij de afsluitende vraag “Wat heb je onthouden?” kwamen telkens dezelfde ingrediënten terug: goede grond, water, warmte en zonlicht. Ook de reisverhalen van zaden bleven hangen. Vooral het idee dat vogels zaadjes verspreiden via hun uitwerpselen zorgde voor veel enthousiasme. Op de vraag hoe zij zelf zouden willen reizen als ze een zaadje waren, volgde een verrassend eensgezind antwoord: met de mens.
En op de vraag “Wat was het leukste?” volgde zonder aarzelen het antwoord:
“Handen vuil maken!”
Dank aan TADA en Mater Dei om kinderen van het vijfde leerjaar onder te dompelen in deze ervaring.
En dank aan de Abdij van Park dat we op deze regenachtige dag welkom waren in de Tiendenschuur om onze zaadbommetjes te draaien.
Groei begint bij nieuwsgierigheid, vertrouwen en dóen.
